Re: Spotkalem plywajacego buta. Jak sadze.

On 21 Lip, 23:36, "Krzysztof Bieńkowski" <nordsail(na)nordsail.pl>
wrote:

To taka narodowa cecha, ze potrafimy sie podzielic nie tylko na zeglarzy i
motopompiarzy, szuwarowo-bagiennych i malosolnych, czartero-wczasowiczow i
wlasnodlubkow itd itp i nawet na plywajacych na jachtach malych, srednich,
duzych...

A kto to czyni?

Odkąd pamiętam, to nie kto inny, jak właśnie słonowodni, notorycznie
utrwalają ów podział.

Sam pisząc, nawet podkreślam już, ich wzorem, owe granice.

Po ostatnie wizycie w Zatoce Gdańskiej i owej złotej polskiej wolności
żeglarskiej, przekonałem się, że nie ma żadnej różnicy (obecnie) w
środowisku żeglarskim.

Kiedy były kluby, to było to widoczne ewidentnie.

Teraz, kiedy nastała owa wolność, to już pozostały tylko wspomnienia
garniturków ;-)

Nic nie spotkałem innego na Zatoce i okolicach, czego by nie było na
śródlądziu (pozytywnego i negatywnego).
Rożnica tylko w ilości jachtów i jakości (nowoczesności) jachtów.

Na WJM czuje się świat i technikę, natomiast nad Zatoką muzeum,
patrzmy chociażby przystań ... "twierdza" w Gdańsku (port typowo
polskich załóg.
To, co opisywali w Żaglach słonowodni, że to ich pierwszy i ostatni
raz na WJM, wydaje, a w zasadzie jest, bufonadą.
A tak naprawdę życie w samotności żeglarskiej, bo te kilka jachtów w
portach i znikomy ruch jachtów po samej wodzie, naprawdę uwstecznia.

Czym obecnie różni się żeglowanie śródlądowe od morskiego?

Niczym.

Co innego, kiedy trzeba było z nieba czytać drogę, teraz to wystarcza
podstawy czytania.
Doświadczenia żywioł nauczy ;-)

--
Pozdrawiam,
Wacław Nieśmiały