GEOGRAFIA
UKSZTAŁTOWANIE TERENU
Obszar województwa lubuskiego został ukształtowany pod wpływem dwóch ostatnich zlodowaceń – środkowopolskiego i bałtyckiego. Krajobraz jest urozmaicony. Znajdziemy tu piaszczyste równiny sandrowe, wysoczyzny i ciągi wzgórz morenowych poprzecinane głębokimi dolinami i pradolinami rzek. Większa część województwa to Pojezierza Południowobałtyckie. Południowa część regionu leży na Nizinach Środkowopolskich. W skład tego obszaru wchodzi Obniżenie Milicko-Głogowskie (pradolina), oraz Wał Trzebnicki będący ciągiem wzgórz morenowych. Południowy skraj województwa położony jest w Borach Dolnośląskich na terenie Niziny Śląsko-łużyckiej.

RZEKI I JEZIORA
Województwo lubuskie leży w dorzeczu Odry. Główne rzeki to Odra, Nysa łużycka, Bóbr oraz Warta, Noteć i Obra. We wschodniej i środkowej części występują liczne jeziora polodowcowe z przewagą rynnowych. Największe z nich to jezioro Sławskie (8,3 km kw.), Osiek (5,4 km kw.), Niesłysz (5 km kw.). Najgłębsze w województwie jest jezioro Ciecz (Trześniowskie). Głębokość sięga tu 58,8 metrów. Na jezioro to prowadzi 40-metrowy kanał. Zbiornik jest kręty i miejscami dość wąski, kształtem przypomina sporą rzekę płynącą u podnóża gór. Płynąc po Jeziorze Trześniowskim widać najwyższe wzniesienia Pojezierza Lubuskiego – Bukowiec(227m) i Górę Trześniowską. Krajobrazy wokół są iście bajkowe – strome wzgórza opadające prosto do jeziora i zamek z wysoką wieżą. Jest tu kryształowo czysta woda, miejscami dno widać nawet na głębokości kilkunastu metrów. Teren akwenu jest chroniony i nie wolno wypływać tu łodzią z silnikiem. Można za to popływać tu kajakiem, rowerem wodnym, czy łodzią. Warto! W regionie powstały też sztuczne zbiorniki stworzone w celach energetycznych. Na Bobrze są to jeziora Raduszec Stary, Dychowskie i Krzywanieckie, a na Obrze Jezioro Bledzewskie.

LASY
Województwo lubuskie jest najbardziej zalesionym regionem Polski.. Lasy stanowią tu aż 48,8% ogólnej powierzchni (średnia krajowa 28,4%). Powiat krośnieński ma najwyższy wskaźnik lesistości (60, 2%). W Województwie jest kilka dużych kompleksów leśnych. Znajduje się tu Puszcza Rzepińska, Bory Zielonogórskie, Bory Sulęcińsko-Skwierzyńskie. Na teren województwa częściowo wkraczają też częściowo Puszcza Notecka , Puszcza Gorzowska, Puszcza Drawska i Bory Dolnośląskie. Dominuje drzewostan iglasty.

 

TURYSTYKA
Atrakcją województwa lubuskiego są wielkie lasy, liczne jeziora oraz czyste środowisko naturalne.
Turystyka koncentruje się głównie we wschodniej połowie województwa, wokół jezior otoczonych lasami. Najpopularniejsze z nich to: Łagowskie, Lubiąż, Niesłysz, Ciecz (Trześniowskie), Głębokie, Sławskie i Osiek.
Główne ośrodki letniskowe z kąpieliskami i możliwością uprawiania sportów wodnych oraz wędkarstwa to: Łagów, Lubniewice, Lubrza, Sława, Ośno, Lubuskie, Niesulice, Pszczew.

Turystyka rozwija się także na jeziorach połączonych z rzeką Obrą na granicy z Wielkopolską. Atrakcyjne szlaki wodne województwa to: szlak lubuski (ze Sławy Obrą przez Międzyrzecz, dalej Wartą do Santoka i Gorzowa Wielkopolskiego), szlak rzeki Pliszki (z Łagowa) oraz szlak na Drawie.
Region ten szczyci się dobrymi warunkami klimatycznymi, co sprzyja turystyce. Sezon kąpielowy trwa tu od początku czerwca do połowy września.
Kompleksy leśne obfitują w zwierzynę i są doskonałym terenem dla myśliwych. Lubniewice i Krasny Dłusk zapraszają miłośników koni. Znajdują się tam ośrodki konne.

UZDROWISKA
Część obszarów województwa lubuskiego wykazuje cechy klimatu leczniczego. Spowodowane jest to dużym zalesieniem. Miejscowością pełniącą funkcję uzdrowiska jest Łagów. W rejonie Łagowa powstał rezerwat „Buczyny Łagowskie”, w którego skład wchodzą najcenniejsze fragmenty pierwotnego drzewostanu bukowego.

ZABYTKI I MUZEA
W województwie nie ma jednego miasta szczególnie dominującego pod względem ilości zabytków. Sporym nagromadzeniem cennych obiektów szczycą się: Gorzów Wielkopolski, Żagań, Żary, Strzelce Krajeńskie, Zielona Góra.
Miejsca warte odwiedzenia:

Średniowieczne obiekty sakralne:
kościoły gotyckie – Gorzów (katedra), Lubsk, Żagań, Żary, Szprotawa, Kożuchowo, Gubin, Strzelce Krajeńskie, Świebodzin, Ośno Lubuskie
założenia klasztorne - np. postaugustańskie w żaganiu.

Średniowieczne budowle świeckie:
zamki i ich ruiny – łagów, Międzyrzecz, Kożuchowo, Szprotawa, Przewóz
mury miejskie z basztami i bramami – Strzelce Krajeńskie (doskonale zachowane), Kożuchów, Ośno Lubuskie.

Zabytki z epoki renesansu:
ratusze – Gubin, Szprotawa, Świebodzin, Żary
zamki – Krosno Odrzańskie, Otyń
szlacheckie dwory obronne - Chotków
nowożytne fortyfikacje miejskie – Kostrzyn

Architektura barokowa:
Zaczęła się ona tu rozwijać dopiero w drugiej połowie XVII w. po wojnie trzydziestoletniej.
Reprezentują ją:
zespoły pałacowo-parkowe – Żagań (najcenniejszy), Żary, Słońsk
unikatowe założenie urbanistyczne na które składa się pałac, park, zabudowa miasteczka – Brody
dawne zbiory ewangelickie – Zielona Góra, Bytom Odrzański, Szprotawa

W stylu barokowym przebudowano też niektóre gotyckie klasztory i kościoły:
klasztor postaugustański – Żagań
klasztor pocysterski – Gościkowo-Paradyż
kościół w Krośnie Odrzańskim.

Zachowało się tez kilka szesnastowiecznych kościołów drewnianych (Klępsk, Łagowiec), oraz architektura o konstrukcji szachulcowej z okresu baroku:
kościoły – Chlastawa, Boryszyn
spichlerze – Gorzów Wielkopolski, Otyń, Drezdenko

Muzea:
Muzeum Ziemi Lubuskiej - Zielona Góra
Muzeum Okręgowe - Gorzów Wielkopolski
muzeum regionalne - Międzyrzecz (m.in. zbiór portretów trumiennych)
Muzeum Archeologiczne Środkowego Nadodrza - Świdnica
Muzeum Etnograficzne - Ochla (Park Budownictwa Ludowego)

OCHRONA PRZYRODY, PARKI NARODOWE I KRAJOBRAZOWE
Na terenie województwa znajduje się cześć Drawieńskiego Parku Narodowego, Łagowski Park Krajobrazowy, część Barlinecko-Gorzowskiego oraz Pszczewskiego Parku Krajobrazowego.
Na podmokłych terenach przy ujściu Warty do Odry powstał duży rezerwat ptactwa wodnego Słońsk. Jest to największy i najbogatszy ptasi rezerwat w Europie. Zajmuje powierzchnię 4244 ha. Stwierdzono tu obecność prawie 240 gatunków ptaków. Spotkamy tu 4 gatunki perkozów, osiem gatunków kaczek, chruściele, mewy, rybitwy, kormorany, gęgawy, czajki, bekasy.
żyją tu także ptaki zagrożone wyginięciem: wodniczka, derkacz, żuraw, bąk, bączek, rybitwa czarna, czapla modronosa i nadobna, warzęcha, szczudłak, a także bielik.
Piesza wyprawa do rezerwatu może trwa cały dzień. Warto wziąć kalosze, i włożyć ortalionowe ubranie – teren jest podmokły. Przyda się też cos odstraszającego komary.

W części Międzyrzeckiego Regionu Umocnień utworzono rezerwat przyrody „Nietoperek”. Mikroklimat panujący w podziemiach jest podobny do tego w jaskiniach i grotach, przyciąga więc tysiące zwierząt. Panuje tu stała niska temperatura (8-10 stopni)i wysoka wilgotność powietrza (czasem nawet 100%!). W związku z tym nietoperze zapadają tu w sen zimowy. Pojawiają się one tutaj już w sierpniu, jednak najliczniej występują na przełomie roku. W styczniu 1991 naliczono ich tu aż 30 tysięcy.

Obszar zagrożenia ekologicznego występuje tylko na niewielkim skrawku ziem południowo-wschodnich województwa lubuskiego. Zanieczyszczenia pochodzą z rejonu Głogowa i Legnicy.

KLIMAT
Województwo lubuskie (a szczególnie jego zachodnia część) należy do najcieplejszych regionów Polski. Tutejszy klimat wykazuje pewne wpływy morskie. Roczne amplitudy temperatur są niższe niż w centralnej Polsce. Wiosna jest wczesna, lato długie i ciepłe, a zima łagodna i krótka. Pokrywa śnieżna z reguły nie jest tu zbyt trwała (średnio 40-50 dni). Suma opadów rocznych wynosi 500-650 mm. Okres wegetacji jest długi. Wynosi od 215 do ponad 225 dni.