Droga prowadzi przez sam środek Puszczy Piskiej. Jest bardzo malownicza, m.in. za sprawą morenowych pagórków.
Wyruszamy spod Domu Wycieczkowego PTTK w Krutyni.
Za mostem idziemy w stronę lasu jaworową alejką, a następnie drogą przez las mieszany z dominującą sosną, grabem i świerkiem. Przy szlabanie mijamy Dąb Krutyński, który jest pomnikiem przyrody.
Jakieś pół kilometra dalej dochodzimy do rozwidlenia. Stoi tu kolejny pomnik przyrody – Zakochana Para, czyli ponad stuletni dąb oplatający konarami sosnę.
Skręcamy w lewo do znanego z dystroficznych jeziorek rezerwatu ”Zakręt”.

Został on utworzony w 1957 roku na wniosek prof. Władysława Szafera.
Początkowo obejmował dwa jeziorka śródleśne z otaczającym borem bagiennym, i grądem. W 1982 roku został powiększony o trzecie jeziorko i kolejny kawałek boru. Rezerwat zajmuje obecnie powierzchnię 105,3 ha.
Jeziorka zasilane są jedynie wodą opadową. Stopniowo zarastają za sprawą kożucha mszystego, który zsuwa się na powierzchnię wody.
Czasami pod wpływem mrozów i wiatrów, części tego kożucha mogą się oderwać i potem dryfować po powierzchni wody. Są to tzw. pływające wyspy. Przypominają one miękkie gąbki, niekiedy przyozdobione niewysokimi sosenkami.

Wchodzimy więc do rezerwatu.
Mijamy las brzozowy i zagłębiamy się w bagienny bór. Dochodzimy do pierwszego zarastającego jeziorka. Można wejść na pomost i stąd obejrzeć sobie roślinność torfowiskową. Od strony jeziora kwitnie na biało przygiełka biała. Dalej widzimy bogactwo innych roślin, między innymi rosiczkę, czy  żurawinę błotną z jadalnymi czerwonymi owocami.
Okrążamy jeziorko. Po prawej stronie na wzgórzu morenowym znajduje się bór sosnowy. Rosną tam też młode dęby. Wiąże się z tym pewna ciekawostka – nie zostały one zasadzone przez człowieka, tylko przez sójki magazynujące pod mchem żołędzie.

Opuszczamy rezerwat i podążamy dalej żółtym szlakiem. Warto zwrócić uwagę na kolejny pomnik przyrody - Mazurski Dąb Bartny.
Idziemy na południe wzdłuż brzegów Jeziora Mokrego (link). Jest to jedno z najgłębszych jezior Pojezierza Mrągowskiego (do 51 m). Największe głębokości znajdują się na wysokości wsi Krutyński Piecek oraz naprzeciwko ośrodka wypoczynkowego w Cierzpiętach.
Na jeziorze widać kilka wysepek.
Przebiega tędy trasa spływu kajakowego Krutynią. Szlak przecina wzdłuż całe jezioro.

Dochodzimy do południowo-wschodniego krańca jeziora. Docieramy tym samym do rezerwatu Królewska Sosna. (103,76 ha) Podziwiamy starodrzew sosnowy typowy dla Puszczy Piskiej. Najstarsze sosny przekroczyły 200 lat. W głębi rezerwatu rozlewają się jeziorka z roślinnością torfowisk wysokich.

Zwróćmy uwagę na znaki kierujące do martwej sosny zwanej Królewską. Jest to pomnik przyrody wysoki na 35 metrów.
Królewska Sosna przeżyła 300 lat, uschła w 1972 roku.
Spójrzmy teraz na przeciwną stronę szlaku, w kierunku jeziora. Znajduje się tam potężny dąb o obwodzie 5,2 m. Jest to Dąb nad Mukrem im. Karola Małłka.

Za rezerwatem ścieżka przyrodnicza z Krutyni i szlak żółty rozchodzą się.
Szlak skręca najpierw na północ, a potem na południowy wschód. Idziemy drogą wiodąca obok niewielkich oczek wodnych, opuszczamy Mazurski Park Krajobrazowy, przekraczamy drogę Ruciane Nida – Babięta.
Ponownie wchodzimy w las mieszany.
Przechodzimy koło stacji kolejowej Karwica Mazurska i skręcamy w lewo.
To już ostatni odcinek naszej trasy. Spotykamy tu dostojne dęby , potem mijamy młodniki i dochodzimy do leśniczówki Pranie.