ATRAKCJE ŻAGANIA:

Pałac książęcy – Uchodzi za jeden z najcenniejszych zabytków barokowych w Polsce.
Został on zbudowany na miejscu piastowskiego zamku z przełomu XIII i XIV wieku.
W 1628 roku Albrecht Wallenstein kupił od cesarza Ferdynanda II księstwo, kazał zburzyć zrujnowany zamek i na tym samym miejscu rozpoczął budowę nowej siedziby godnej jego władzy. Zaprojektował ją Wincenty Boccaccio.
Prace zostały przerwane po śmierci księcia. Dopiero Wacław Euzebiusz Lobkowic w 1670 roku ponownie podjął budowę. Tym razem według projektu Antoniego Porta.
Jego syn Ferdynand w pełni ukończył dzieło przed 1700 rokiem. Książę Kurlandii, Piotr, od 1786 władca Żagania, dokonał we wnętrzach pałacowych dużych zmian, pozostawiając zewnętrzną fasadę bez przeróbek.
W roku 1842 księstwo wraz z pałacem przeszło na własność księżnej Doroty Talleyrand – Perigord.
Pałac był poddawany wielu modernizacjom. Jego obecny wygląd został ukształtowany w okresie baroku.
Dziś zabytek jest budowlą trójskrzydłową. Otacza go sucha fosa i park.
Warto zobaczyć dwie reprezentacyjne klatki schodowe, oraz kilka sal, między innymi salę teatralną.

Park książęcy okalający pałac – jeden z największych zabytkowych parków w Polsce.
Jest to obiekt najwyższej rangi. Już przed II wojną światową był uznawany za najpiękniejszy na Śląsku i jeden z najwspanialszych w Europie Środkowej.
Miejsce to pamięta czasy Wallensteina, który założył obok pałacu zwierzyniec.
Obecna postać parku ukształtowana została w XIX wieku, za czasów księżnej Doroty.
Główne zasługi odniósł tu Oskar Teichert - Książęcy Inspektor Ogrodów i Parków.

Zespół poaugustiański - kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia NMP – jest to jedna z najcenniejszych świątyń Dolnego Śląska – zarówno pod względem historycznym jak i artystycznym.
Dawni kronikarze przyjmują, iż świątynia powstała już w roku 1183, w czasie rządów piastowskiego księcia Bolesława I Wysokiego. Pierwsza źródłowa wzmianka o kościele pochodzi z 1272 roku, z dokumentu biskupa Tomasza II, określającego wielkość archiprezbiteriatów: krośnieńskiego i żagańskiego.
W drugiej połowie XIV w. zakonnicy wznieśli trzynawową bazylikę.
Po pożarach w latach 1472 i 1486, kościół odbudowano w konstrukcji halowej.
Poważna przebudowa miała miejsce w 1515 r. gdy wzniesiono nową wieżę i wielki zachodni szczyt oraz podwyższono nawę główną.
Po pożarze w 1730 r. odbudowane wnętrze otrzymało bogaty wystrój rzeźbiarsko-sztukatorski.
Zewnętrzna architektura mimo wielu przebudów zachowała do dnia dzisiejszego charakter gotycki, natomiast loggia jest renesansowa.
W kościele bardzo pięknie prezentują się stalle z 1695 r. oraz XVI wieczny ołtarz Św. Trójcy. W świątyni znajduje się także gotycki sarkofag księcia głogowsko-żagańskiego Henryka IV Wiernego.
Na uwagę również zasługuje ekspozycja muzealna ulokowana na emporze nad zakrystią kościoła.

Zespół poaugustiański - dawny klasztor augustianów – Obiekt pochodzący z XIV wieku.
Dawniej mieścił się tu zamek należący do Księcia Konrada, który w 1285 r. przekazał go augustianom. Został on przez nich rozbudowany w połowie XIV w. Jednocześnie wzniesiono pałacyk opacki.
W kolejnych wiekach klasztor był poddawany licznym przebudowom i zmianom wystroju. Dopiero po pożarze w 1730 r. został przebudowany w stylu barokowym i znacznie powiększony. Jedynie część pomieszczeń w skrzydle wschodnim klasztoru zachowała charakter gotycki.
Klasztor poza celami zakonników i kapitularzem mieści również kaplicę św. Anny z gotyckimi sklepieniami oraz wspaniałą bibliotekę klasztorną z XVIII wiecznym wystrojem. W księgozbiorze biblioteki znajdują się fragment Biblii z VIII wieku oraz pozycje od XVII do XIX w. W bibliotece pozostały także dwa XVII-wieczne globusy, których używał pracujący tu słynny astronom Jan Kepler.

Zespół poaugustiański - dawny spichlerz klasztorny – Późnogotycki budynek zamykający plac klasztorny.
Pochodzi on z końca XV wieku. Częściowo przekształcony był na przełomie XIX i XX wieku. Obiekt jest murowany z cegły, a elewacja frontowa jest rozczłonkowana wąskimi, ostrołukowymi blendami.

Zespół postaugustiański - dawny konwikt - Budowla przylegającą do spichlerza.
Budowana w latach 1740-1758 na miejscu klasztornych budynków gospodarczych i szkoły nowicjatu. Konwikt posiada cenny rokokowy portal, a także barokowe malowidła z motywami astronomicznymi i portretem słynnego żagańskiego astronoma Jana Keplera.
Obecnie mieści się tu hotel turystyczny.

Kościół św. Krzyża – Neogotycka świątynia zbudowana w 1849 roku.
Ufundowana przez Dorotę Talleyrand. Projektantem był L. Schatzberg.
Wnętrze pełne jest wspaniałych rzeźb w kamieniu i drewnie.
W kaplicach znajdują się marmurowe sarkofagi ksiażęce. Wśród nich jest też grób fundatorki kościoła.

Kościół Nawiedzenia NMP – Niewielka świątynia wznosząca się na czynnym do dziś XVI-wiecznym cmentarzu.
Na uwagę zasługuje przede wszystkim późnorenesansowy kamienny ołtarz. Obok kościoła stoi kaplica z 1595 roku, zbudowana na wzór kaplicy Grobu Pańskiego w Jerozolimie.

Kościół Ducha Świętego – Świątynia zbudowana w latach 1701-1702 na murach wcześniejszego, XV-wiecznego kościoła.
Wyposażenie jest barokowe. Na uwagę zasługuje ambona i trzy rzeźbione ołtarze oraz kamienny portal z płaskorzeźbami, który zdobi wejście.

Wieża kościoła poewangelickiego - Ceglana wieża posiadająca pięć kondygnacji. Do wysokości trzeciej, kwadratowa, dwie górne uformowane zostały jako ośmioboki. Na szczycie umieszczono żeliwną ażurową iglicę, odlaną w hucie w Iławie.
Na parterze wieży urządzone zostało mauzoleum książęce, stąd prowadzi wejście do krypty. Na ścianach widnieją kamienne płyty epitafijne pochowanych tu członków książęcej rodziny Bironów. W zwieńczeniach płyt umieszczono ich rodowe herby.
Zabytek pochodzi z połowy XIX wieku.

Wieża jest oddana do użytku jako widokowa!

Kościół Św. Piotra i Pawła

Kaplica Bożego Grobu

Dawne Kolegium Jezuickie

Mury miejskie

Kamienice na Rynku

Pałacyki, w których obecnie mieszczą się: biblioteka, sąd rejonowy, urząd miejski